Langer zelfstandig thuis met robot Tessa

In de implementatietoolkit Technologie staan twee routes voor de implementatie van technologie aangegeven: een korte (gewoon beginnen) en een langere (eerst een projectplan maken en vooronderzoek doen). Welzijnsorganisatie Sterker sociaal werk (voorheen Swon en NIM) koos voor de korte route en ging aan de slag met robot Tessa.

‘Als je niets probeert, kom je niets te weten.’ Met die instelling keek Sterker sociaal werk al geruime tijd naar de wereld van technologische oplossingen. ‘We willen de succesfactoren van technologie opsporen’, aldus projectmedewerker Joëlle van der Pol. Joëlle vertelt: ‘We doen mee aan een visietraject met de branchevereniging sociaal werk. De belangrijkste uitkomst tot nu toe? Gewoon aan de slag gaan. Soms blijkt een technologie helemaal niets te zijn, soms is het een schot in de roos. En dat laatste, daar doe je het voor.’

Langer zelfstandig met robot Tessa

Joëlle is onder meer betrokken bij een door de HAN geleide proeftuin rondom Tessa. ‘Tessa is een robot in de vorm van een bloempot, gecreëerd door het bedrijf Tinybots’, vertelt ze. ‘Ze kan praten en bijvoorbeeld muziek afspelen. Tessa staat thuis bij een aantal mensen met beginnende dementie, om hen te herinneren aan bepaalde activiteiten.’

Joëlle: ‘Tessa zegt bijvoorbeeld: Pim is vandaag jarig, bel hem even op. Of: De chauffeur van de dagbesteding komt zo, kleed je even aan. Een aantal mensen heeft daar heel veel baat bij. Zij kunnen langer zelfstandig wonen en tegelijkertijd contact houden met mensen uit hun vertrouwde omgeving.’ Lachend: ‘En er zijn ook mensen die na 3 dagen roepen: haal dat ding weg! Die reactie zien we vaak bij mensen in een minder gevorderd stadium van dementie. Zij hebben er (nog) niet veel profijt van.’

Onverwachte ervaringen gebruik technologie

Als welzijnsorganisatie hadden ze medewerking nodig van zorgverlenende partijen om deelnemers te vinden voor de proeftuin. Daarvoor moesten ze flink de boer op.

‘Er was soms angst en twijfel’, zegt Joëlle. ‘Gaat Tessa dan persoonlijk contact vervangen?’ Die angst bleek puur bij de zorgverleners te zitten. Deelnemers hebben daar geen last van. Ze legt uit: ‘Integendeel. Als je dochter belt en zegt dat je je moet aankleden, voelt dat betuttelend. Als Tessa het zegt, geeft dat juist een gevoel van eigen regie.’

Maatwerk

De proeftuin loopt nog tot medio 2018. De reacties op Tessa lopen tot nu toe uiteen van heel praktisch, ik vergeet wat minder en ik ben blij dat er aan me wordt gedacht tot, inderdaad: haal dat ding weg. Er zijn dolgelukkige mantelzorgers en mantelzorgers die zeggen: ‘Mijn moeder ruimt nog steeds de post niet op.’

Joëlle: ‘Ieder mens is anders en heeft andere behoeften als het gaat om welzijn en zorg. Dat is goed om in het achterhoofd te houden, óók bij het proberen en selecteren van sociale technologie. Als je zoekt naar een wondermiddel dat voor iedereen werkt, kom je bedrogen uit. Alles wat je inzet, is nu eenmaal maatwerk.’

Technologie gewoon proberen

Het soort ontdekkingen waarover Joëlle spreekt, doe je alleen door te testen. En zo’n test hoeft helemaal niet kostbaar te zijn, weet ze. ‘Mensen zijn gewend eerst een heel traject op te tuigen met externe adviseurs, projectplannen en faseplannen. Dat kost inderdaad veel tijd en geld. Maar je kunt ook gewoon iets proberen op kleine schaal. Organisaties in de proeftuin rond Tessa werden eigenlijk geacht 20 Tessa’s te leasen en uit te zetten. Voor ons was dat niet haalbaar, maar in plaats daarvan mochten we deelnemen met 10 Tessa’s. Ook met een kleine opzet is de waarde van het experiment groot. Dankzij de proeftuin is dit middel voor 7 van onze mensen écht van meerwaarde.’

Artikel door Sanne van der Weegen, Vilans

Meer weten

 


Geplaatst op: 23 januari 2018
Laatst gewijzigd op: 16 september 2019