Verslag workshop structureel contact Albert Heijn en Sensoor

Bij de oprichting van het Pact voor de Ouderenzorg op 8 maart deed minister Hugo de Jonge (VWS) een duidelijke oproep aan iedereen: kom en doe met ons mee. Die vond weerklank, zo bleek tijdens de landelijke bijeenkomst van 11 oktober 2018 in het Utrechtse Spoorwegmuseum. In de stampvolle zaal bruiste het van de ideeën. En ook de op die dag officieel aangestelde Raad van Ouderen maakte duidelijk dat ze een bijdrage wil leveren om het pact tot een succes te maken.

De doelstelling van deze workshop was meteen met de eerste zin duidelijk: dit is een gezamenlijk verhaal maar ook een hulpvraag. Het gezamenlijke verhaal is dat van supermarktketen Albert Heijn en Sensoor, de landelijke luisterlijn waarop iedereen die dat wenst 365 dagen per jaar 24 uur per dag terecht kan als hij verlegen zit om een goed gesprek. Die twee partijen hebben elkaar gevonden. In veel Albert Heijn vestigingen staat een koffietafel waaraan iedereen plaats mag nemen voor een kop koffie en mogelijk ook een praatje met iemand anders die hiervan gebruikmaakt. Een prachtige manier om mensen met elkaar in contact te brengen die verder misschien niet zoveel contacten hebben. Ouderen bijvoorbeeld. Iedere medewerker kent de oudere winkelbezoekers die vragen waar de melk staat terwijl ze dit natuurlijk heel goed weten. Zij weten ook dat dit soms het enige gesprekje is dat deze mensen de hele dag voeren.

Lunchgesprekken

Albert Heijn breidde dit initiatief uit door op gezette tijden lunches te organiseren. En het betrok daar Sensoor bij, waarvan de vrijwilligers het gewend zijn om een gesprek met een onbekende te beginnen en verder te brengen. Op die maner kunnen mooie contacten ontstaan tussen mensen in dezelfde woonomgeving, die regelmatig dezelfde winkel bezoeken maar verder misschien niet zoveel contacten hebben.
Tot zover het gezamenlijke verhaal. Maar dan de hulpvraag: zowel Albert Heijn als Sensoor merken dat ze op deze manier mensen bereiken die best eenzaam zijn, maar hoe gaat het na zo’n lunch verder met ze? Voelen ze zich gesterkt door het contact dat ze hebben gehad, of voelen ze zich de volgende dag juist rot omdat het maar eenmalig was? En hoe is er een vervolg aan te geven? Beide partijen willen het contact structureler maken. Ze hebben al wel kaartjes ontwikkeld met teksten als “Ik zou het leuk vinden om samen met jou…” en “Zou jij met mij…”, maar zouden ze meer kunnen doen? En wie zouden ze daar dan bij kunnen betrekken?

Partijen bij elkaar brengen

Met die laatste vraag wisten de deelnemers aan deze workshop wel weg. Iemand van Stichting Zaaigoed bijvoorbeeld vertelde over de zintuigentuin die het biedt. Maar hoe vind je de mensen die er baat bij kunnen hebben? Niemand heeft “eenzaamheid” op zijn voorhoofd staan. Die koffiecorner in Albert Heijn kan dus een heel mooie startplek zijn voor vervolginitiatieven, vooropgesteld dat partijen op lokaal niveau elkaar weten te vinden.
Zo iets zou in Rotterdam ook kunnen werken, vertelde iemand van NL voor elkaar. Die organisatie heeft heel veel vrijwilligers in zijn gelederen en een aantal daarvan wil best maatje worden van een oudere. De koffiecorner in Albert Heijn kan de ontmoetingsplek zijn voor het eerste contact. Humanitas is ook een vrijwilligersorganisatie die een dergelijke rol kan spelen en die koffiecorner daarbij kan gebruiken.

Elkaar leren kennen

En zo bleven de ideeën voor dwarsverbanden komen gedurende de rest van de workshop. Met daarbij de waardevolle vaststelling dat er al heel veel is voor de eenzame mensen in de wijk en dat het dus niet nodig is iets nieuws te creëren. Het gaat er vooral om dat die initiatieven elkaar leren kennen. Helemaal in aansluiting met de doelstelling van de Parade van het Pact voor de Ouderenzorg: verbinding creëren.

Meer weten


Geplaatst op: 23 oktober 2018
Laatst gewijzigd op: 22 mei 2019