Sinterklaas brengt de wereld het verpleeghuis in

Hun ogen glimmen, in afwachting wat hen te wachten staat op deze ochtend in Hengelo, net voor 5 december. Het is te zien bij de 87-jarige mevrouw Voerman, maar ook in de ogen van de bijna 4-jarige Fenne Paus. Samen met de jongste kinderen van de Woolderschool wachten bewoners gespannen af of Sinterklaas vanochtend de weg naar de Carintreggeland-locatie ’t Woolde weet te vinden. Klokslag half elf zetten kinderen en bewoners luidkeels ‘Sinterklaasje kom maar binnen’ in en maakt de goedheiligman zijn entree. De gezichten van veel tachtigplussers en alle vierjarigen beginnen te stralen.

‘Ik kreeg een hand van Sinterklaas!’, roept een van de bewoners verrukt tegen iedereen die het wil horen. Ze kan haar geluk niet op, terwijl Sint op een plechtige manier rondloopt in de versierde zaal van ’t Woolde. De bewoners die dit willen, krijgen persoonlijk een hand van hem. Iets verderop in de zaal somt een bewoner van de gesloten afdeling op verzoek van Sint vlekkeloos alle namen van het leesplankje van vroeger op. Terwijl veel leeftijdgenoten niet verder komen dan twee of drie namen. Daarmee laat ze zien dat zij meer kan dan mensen vaak denken over iemand met dementie. De rest van de ochtend straalt ze van trots.

Reuring belangrijk tegen eenzaamheid

‘De Sinterklaasviering is tot aan kerstavond het onderwerp van gesprek onder bewoners’, vertelt verpleegkundige en initiatiefnemer van de viering Joyce Weegenhuisen. ‘November en december zijn vaak eenzame maanden voor mensen die geen familie of familie ver weg hebben. Reuring in het huis is daarom heel belangrijk. Door gezamenlijk dingen te doen leren ze elkaar kennen of zien ze oude bekenden terug.’

Het Sinterklaasfeest leent zich bij uitstek tot een mooie en zinnige activiteit in het verpleeghuis. Ongeveer de helft van de 100 bewoners van ’t Woolde zijn op deze ochtend beneden om van de Sint en de jongste basisschoolleerlingen te genieten. Het zijn mensen met dementie, bewoners met somatische klachten, mensen uit het voormalige verzorgingshuis en bewoners uit de tijdelijke opvang.

De Sinterklaasviering is tot aan kerstavond het onderwerp van gesprek onder bewoners.

De wereld naar binnen halen

‘Met zo’n activiteit breng je de wereld weer naar binnen’, vindt oud-directeur van ’t Woolde Jan Swienenberg, alias Sinterklaas. Het brengt oude herinneringen tot leven en zorgt voor nieuwe herinneringen. ‘Hiermee doe je ook een beroep op het tijdbesef. Dat is toch een beetje een ondergeschoven kindje. Zelf leven wij in de werkweek toe naar het weekeinde of de vakantie, maar de bewoners leven van maaltijd naar maaltijd. Ondanks hun familie en het personeel komen ze minder buiten en wordt hun wereld klein. Dan is het goed dat ze hier beneden een activiteit aan den lijve ondervinden, en niet vanachter de televisie op hun eigen kamer. Ook zien we dat ze ervoor naar de kapper gaan en zich mooi aankleden. Dat is allemaal inherent aan welzijn.’

Aansluiten bij de belevingswereld van de ouderen staat vanochtend voorop. ‘Je moet hier vanochtend niet met roetveegpieten aankomen’, vertelt de Sint. ‘Iemand van 85 met dementie ervaart de tijd als toen zij 17 was. Daar moet je op aansluiten.’ Verpleegkundige Joyce Weegenhuisen is het hiermee eens. Ze wijst erop dat welzijn en een waardevol leven tegenwoordig veel belangrijker zijn geworden in het verpleeghuis. ‘De scheiding tussen medische zorg en welzijn is er nu niet meer. Aan warme, belevingsgerichte zorg hebben mensen veel meer. In deze zaal vinden ze elkaar. Daarvoor hoef je de ouderen niet bij de Sint op schoot te zetten; dat wil ik als volwassene zelf ook niet. Dat laten we aan de kinderen over. Je ziet de mensen daarvan genieten. Toen ik een bewoner vanochtend een traantje zag wegpinken, was mijn doel behaald.’

Volgend jaar in de nieuwbouw

Na een uur feestvieren nodigt de Sint zichzelf alvast uit voor de viering van zijn verjaardag in ’t Woolde eind volgend jaar. Dan zal hij zijn opwachting maken in het eerste nieuwe gebouw van de locatie. Ondanks zijn drukke schema kan hij bijna niet wachten. En de bewoners en kinderen ook niet.

Samenwerking verpleeghuis en Woolderschool levert iets magisch op

‘Wanneer je bewoners en kinderen samenbrengt gebeurt er bij allebei iets’, weet verpleegkundige Joyce Weegenhuisen van ’t Woolde uit ervaring. ‘Het is bijna magisch wat er gebeurt als je jong en oud samenbrengt. De jonge kinderen zijn onder de indruk, want in hun ogen zijn dit wel hele oude opa’s en oma’s. En de bewoners genieten ook zichtbaar. Zo zingen ze vanzelf mee met de kinderen wanneer zij een Sinterklaasliedje inzetten.’

Carintreggeland-locatie ’t Woolde in Hengelo startte drie jaar geleden op initiatief van Joyce Weegenhuisen een samenwerking met de Woolderschool in de wijk. Leerlingen uit groep 8 traden toen op met hun eindmusical voor de bewoners. Het jaar erna kwam het tv-programma Hart van Nederland op bezoek om verslag te doen van de bewoners, die samen met een aantal klassen oud-Hollandse spelletjes deden tijdens de Koningsspelen in de tuin van ’t Woolde. Het afgelopen jaar kwamen álle groepen van de school op bezoek. Ook gaan een aantal bewoners naar de school om te vertellen over hun ervaringen in de Tweede Wereldoorlog. Komend jaar is het plan om alle bewoners voor de Koningsspelen naar de Woolderschool te brengen. Een logistieke uitdaging voor het team, die ‘t Woolde met veel hulptroepen zal oplossen.

Maak jongeren enthousiast voor de zorg

‘Veel meer mensen zouden de samenwerking tussen scholen en zorgorganisaties moeten opzoeken’, vindt verpleegkundige Joyce Weegenhuisen. ‘Dan ontstaan er bijzondere dingen. En je kunt het ook doortrekken naar werken in de ouderenzorg, met stages en goede contacten met de ROC-opleidingen. Een meisje dat hier drie jaar geleden met de musical van groep 8 optrad, heeft nu als 15-jarige bij ons een bijbaantje. Ze is van plan een opleiding voor de zorg te gaan volgen. Ook mijn eigen kinderen van bijna 4 en 11 komen hier veel over de vloer. Mensen in een verpleeghuis hoef je niet weg te stoppen voor jongeren.’ Oud-directeur Jan Swienenberg sluit zich daarbij aan: ‘Vroeger stond er om dit soort instellingen een hek. Toen moest er een deur in het hek komen. En nu is het hek gelukkig weg.’

Joyce tot slot: ‘Mijn oudste zegt al dat ze straks mijn baan gaat overnemen. Je moet jong beginnen. Dat heb ik ook tegen de Tweede Kamerleden van de VVD gezegd die hier deze zomer op bezoek waren. De publiciteit is vaak negatief, wanneer het weer eens over bijvoorbeeld plascontracten gaat. Maar dat zijn vaak incidenten die het nieuws halen en die gebeuren echt niet overal. Er gebeuren ook mooie dingen in de zorg en die worden veel te weinig belicht.’

Door: Anja Klein

Meer weten


Geplaatst op: 4 december 2018
Laatst gewijzigd op: 5 december 2018