Wie wil er werken met de feestdagen?

Met de vakantieperiode voor de deur is het altijd extra puzzelen om de personeelsroosters rond te krijgen. Gelukkig lijkt de kerstvakantie minder ingewikkeld qua bezetting dan de zomervakantie, waarin meer mensen tegelijkertijd van een welverdiende vakantie gaan genieten. ‘Werken met de feestdagen in een verpleeghuis is ook een bijzondere ervaring’. Over werken tijdens de kerstdagen en krapte op de arbeidsmarkt.

‘Het is in de huidige krappe arbeidsmarkt voor veel organisaties sowieso een puzzel om de roosters rond te krijgen’, weet Jacqueline Joppe. De vicevoorzitter van ActiZ, branchevereniging van zorgorganisaties en bestuurder van Zorggroep Elde, voorziet geen extra druk op de roosters met de komende feestdagen. ‘Natuurlijk wil een deel van de mensen graag vrij zijn in de kerstvakantie. Maar andere collega’s vinden het juist wel fijn om met deze dagen te werken. Er hangt toch een bijzondere sfeer en ook op deze dagen kun je iets extra’s betekenen voor bewoners. Overal zijn extra activiteiten, zoals een kerstontbijt, een kerkdienst of kerstdiner, ook voor de medewerkers. De dagen zijn qua sfeer en beleving anders dan de “gewone” dagen. Sommige collega’s kiezen er juist voor om dan te werken.’

Studenten aan de slag

Afgelopen juni werd door Tweede Kamerlid Evert-Jan Slootweg (CDA) een motie ingediend waarin de regering werd opgeroepen zich in te spannen om studenten te stimuleren om tijdelijk aan de slag gaan in verpleeghuizen, om zo de ergste tekorten in de vakanties op te vangen. Mooie woorden en goede intenties, maar in de praktijk gebeurt dat natuurlijk al lang. Jacqueline Joppe bevestigt dat: ‘Onze leden maken zelf in de regio afspraken met de ROC ’s en Hogescholen waarmee ze samen werken. Studenten en stagiairs worden vrijwel altijd gevraagd of ze in de vakanties en weekenden willen bijspringen om zo wat extra te verdienen. We zouden wel gek zijn als we dat niet deden.’

‘De dagen zijn qua sfeer en beleving anders dan de “gewone” dagen. Sommige collega’s kiezen er juist voor om dan te werken.’

In de regio

Juist van de samenwerking in de regio verwacht Jacqueline Joppe het meest resultaat om tekorten op de arbeidsmarkt op te vangen. ‘Bij ons in Noordoost-Brabant hebben we bijvoorbeeld vorige week nog een oriëntatieavond over werken in de zorg georganiseerd, met alle zorgaanbieders en scholen samen. Daar kwamen ruim vijftig mensen op af die op zijn minst geïnteresseerd zijn in een loopbaan in de zorg. Wil je mensen met die interesse ook daadwerkelijk verleiden, dan moet je met slimme opleidingsroutes komen, waar mogelijk verkort. Dan kunnen ze wellicht versneld instromen en hoeven ze niet jaren naar school.’
Een ander mooi initiatief is de oriëntatiebaan, waarmee mensen in drie maanden kennis kunnen maken met de zorg, tegen een salaris van € 1.800 per maand. In die periode kunnen zij zich een reëel beeld vormen van het werk en of dat bij hen past. De werkgever heeft de gelegenheid om te kijken of iemand – vaak met een hele andere achtergrond – bij de organisatie past. Bij enthousiasme van beide kanten kan de deelnemer instromen via een opleidingstraject op maat.

Langere termijn

De vergrijzing zet de komende jaren (versneld) door en de vraag naar voldoende medewerkers zal blijven bestaan. Jacqueline Joppe daarover: ‘We zullen echt nieuwe wegen moeten bewandelen om alle zorg georganiseerd te krijgen. We kunnen wel blijven roepen dat we daarvoor voldoende mensen moeten vinden, maar eerlijk gezegd is dat volgens mij niet realistisch. We moeten als maatschappij met elkaar gaan nadenken hoe we de zorg anders kunnen inrichten, om aan de groeiende vraag te kunnen blijven voldoen. Als we mensen tekort hebben, zullen we het anders moeten organiseren. Samen moeten we daar met elkaar het gesprek over voeren: hoe gaan we het realiseren en regelen? Hoe helpen we straks die grote groep ouderen, waarvan overigens ook nog eens het overgrote deel thuis woont? Technologie kan een belangrijk bijdrage leveren. Nu is het vaak nog vrijblijvend of iemand bijvoorbeeld via een beeldverbinding overleg wil hebben met de wijkverpleegkundige. Ik voorzie dat dat gewoner gaat worden en dat het ook niet altijd een keuzemogelijkheid blijft. Kort gezegd: we zullen er met zijn allen aan moeten wennen dat de zorg er deels anders uit zal gaan zien dan we tot nu toe gewend zijn geweest. Tegelijkertijd ben ik niet somber. Je merkt dat het onderwerp leeft en dat er altijd mensen zijn die met hart en ziel kiezen voor een loopbaan in de ouderenzorg. Om zo iets te kunnen betekenen voor een ander. En ik merk dat de waardering voor dit belangrijke werk groeit. Er is weer oog voor de ouderenzorg!’

Door: Paul van Bodengraven

Meer weten


Geplaatst op: 4 december 2018
Laatst gewijzigd op: 4 december 2018