Twinkelbus Maasduinen zorgt voor twinkelende ogen bij bewoners

Toen Martin van de Ruit anderhalf jaar geleden als bestuurder van Maasduinen begon, wilde hij dat Maasduinen weer onderdeel van het dorp zou worden. Daarnaast wilde hij meer doen voor de cliënten om zo van iedere dag weer opnieuw een mooie dag te maken. Van de Ruit: ‘Een twinkeling in de ogen van onze bewoners bezorgen, dat vind ik heel belangrijk.’ Zo is het idee van de Twinkelbus geboren. Een bus die één keer per jaar exclusief beschikbaar is voor iedere cliënt die dat wil.

Naast Van de Ruit vertellen ook Dick van der Hoff (chauffeur Twinkelbus), Bert Sigmans (bewoner Maasduinen) en mevrouw Pijnenburg (bewoner Maasduinen) over hun ervaringen met de Twinkelbus.

Maasduinen geeft een workshop over de nieuwe visie van Maasduinen tijdens de Waardigheid en trots-congresdagen op 3 en 4 juli. Schrijf u direct in voor de congresdagen!

Waardigheid en trots congresdagen 2017

Martin van de Ruit, bestuurder van Maasduinen

Van de Ruit: ‘Een bus die één keer per jaar exclusief beschikbaar is voor iedere cliënt die dat wil. Voor een bestemming naar keuze en met het gezelschap dat de cliënt verkiest. Voorwaarde is dat de bestemming op één dag kan worden aangedaan. Naar de Eiffeltoren? Dat kan dus en dan dezelfde dag weer terug. De Twinkelbus is een Mercedes waar acht mensen in kunnen. We hebben ‘m aangeschaft van de Van Rijn-gelden voor zinvolle dagbestedingsactiviteiten. Dit is uiterst zinvol. Mensen komen te weinig buiten. Met deze bus realiseren we niet alleen de mogelijkheid om eropuit te gaan, wat veel bewoners anders individueel niet voor elkaar zouden krijgen; we zorgen er ook voor dat bewoners een twinkeling in de ogen krijgen en dat we de verbinding met de lokale maatschappij leggen.’

Martin van de Ruit: “Zorgorganisaties moeten meer zijn dan leveranciers van zorg.”

Bert Sigmans, bewoner van Maasduinen

Toen ik van de Twinkelbus hoorde, heb ik meteen mijn eerste uitje vastgelegd. Ik wilde graag mijn vriend opzoeken in Oostende en dat dan combineren met het museum aan de Schelde in Antwerpen. We hebben een geweldige dag gehad. In de ochtend het museum bezocht. In de middag gewinkeld in Oostende, een borreltje gedronken en heerlijk gegeten. We waren pas om half 12 ’s avonds terug. Leo, onze chauffeur vond het niet erg. Een geweldige man, we waren blij met hem. Waar mijn volgende uitstapje naar toe gaat, weet ik nog niet.

Bert Sigmans: “De wereld ligt voor mij open, al is het maar één dag per jaar.”

Dick van der Hoff, vrijwilliger die chauffeur is van de Twinkelbus

Van der Hoff: ‘Het is dankbaar werk. Bewoners zitten toch veel binnen. Niet iedereen heeft het geld om ver weg te gaan en het is vaak een hoop gedoe om het zelf te regelen. ‘Gewoon even’ naar familie aan de andere kant van het land zit er vaak niet meer in. Met de Twinkelbus lukt dat dus wel. En dan zet ik aan het einde van de dag allemaal blije mensen af en als beloning krijg ik drie natte zoenen op de wang; kijk, daar doe je het voor.’

Dick van der Hoff: “Niet iedereen heeft het geld om ver weg te gaan en het is vaak een hoop gedoe om het zelf te regelen.”

Mevrouw Pijnenburg, bewoonster van Maasduinen en haar kleindochter

Kleindochter Nicole: “Met Pasen brunchen we altijd met de hele familie. Toen hebben we bedacht dat we met moederdag wel naar de Keukenhof wilden. Dat kon; de Twinkelbus was die dag nog vrij. We gingen via Amsterdam om mijn broer op te halen die daar woont. Toen naar Lisse en aan het einde van de dag hebben we gegeten in Amsterdam. We hadden een  chauffeur, Mark, die ons de hele dag heeft gereden. Geweldig.”

Mevrouw Pijnenburg: “Autorijden was mijn hobby, maar de Twinkelbus is ook leuk.”

Meer weten


Geplaatst op: 14 juni 2017
Laatst gewijzigd op: 14 juni 2017