Gea Mulder (Het Zand): ‘Open deuren bieden letterlijk en figuurlijk lucht en ruimte’

Binnen locatie De Berghorst van Zorgspectrum Het Zand werken ze met socio-therapeutische leefmilieus, waarbij de behoeften en mogelijkheden van de cliënt centraal staan. Maar waarom vinden we het tegenwoordig nog gebruikelijk om enkele leefmilieus af te sluiten met een gesloten deur? En wat gebeurt er als we dat gewoon niet meer doen; worden de doemscenario’s die we vaak bedenken dan werkelijkheid? Of worden cliënten er juist heel blij van? Op De Berghorst zijn ze het gewoon gaan doen: cliënten meer vrijheid bieden en gesloten deuren afschaffen. Medewerkers observeerden wat er gebeurde en schreven daarover voor Waardigheid en trots een blog.

Gea Mulder is woonbegeleider op Het Ooider, een psychogeriatrische afdeling van Zorgspectrum Het Zand. Ze werkt nu anderhalf jaar bij deze zorgorganisatie. Lees hieronder haar blog, de vierde uit een serie van 4 blogs. Lees ook het eerste blog van Berry Schaake, integraal (zorg)manager, het tweede blog van Bernadeth Rave, zorgcoördinator en het derde blog van Ingeborg Huisken, kwaliteitsadviseur.

Het is bij ons gezellig, warm. We bieden veel activiteiten aan zodat mensen zich prettig voelen, op hun gemak, thuis. De sfeer onderling, tussen de collega’s, draagt daar volgens mij in belangrijke mate aan bij. We zijn betrokken bij elkaar, als er diensten moeten worden overgenomen, dan neemt iedere collega haar verantwoordelijkheid. Ik heb dat wel anders meegemaakt. We hebben hier een laag ziekteverzuim en we werken allemaal hard. Ik durf te zeggen dat het bij ons echt draait om onze bewoners, dat zij iedere dag opnieuw een fijne dag hebben.

Gedragsspreekuur

Voor gedrag dat we niet begrijpen hebben we sinds kort een gedragsspreekuur, iedere twee weken. Dan bespreken we bewoners om te zien of we hen kunnen helpen als we denken dat iemand zich bijvoorbeeld onveilig of niet thuis voelt. Psychofarmaca is echt de allerlaatste optie.

De vrijheid hebben om over de gehele benedenverdieping te lopen is heel belangrijk voor de kwaliteit van leven van mensen. Nu de deuren naar de binnentuin Het Atrium, openstaan, zijn er bewoners die regelmatig een ommetje maken naar een andere afdeling. Even koffie drinken, mee-eten wellicht en dan weer terug naar hun eigen huiskamer We bellen dan altijd even dat meneer of mevrouw bij ons zit of we lopen even mee terug zodat ze de weg weer vinden.

Minder boosheid

Wat ik merk door de open deuren: er is minder boosheid. Er is een mevrouw die weleens een boze bui heeft. Dan verlaat ze haar eigen huiskamer, gaat een stukje lopen en als ze terugkomt, dan is haar boze bui over. Open deuren bieden letterlijk en figuurlijk lucht en ruimte.

De deuren staan nu een half jaar open. We waren wel benieuwd hoe het zou gaan met nieuwe bewoners. Of die eerder van hun afdeling zouden gaan dan de bewoners die met de oude situatie bekend waren, toen de deuren nog dicht zaten. Maar er is geen verschil. De knop om de voordeur te openen, is inmiddels door enkele bewoners ontdekt. Door de focus echter op rivier De Regge te leggen, door een foto die we op de glazen voordeur hebben geplakt, is er minder aandacht voor die knop. Maar ja, een bewoner die goed oplet, komt er toch wel achter.

Gea Mulder, woonbegeleider
‘Natuurlijk zit er een spagaat tussen vrijheid en veiligheid. We willen dat bewoners veilig zijn, maar ook de vrijheid hebben om deuren te openen.’

Leefcirkels

Over de bewoners met een GPS-tracker voeren we eerst overleg met familie. Als familie kiest voor de vrijheid die hun vader of moeder daardoor heeft, leggen we dat goed vast. Voor de nabije toekomst gaan we waarschijnlijk met leefcirkels werken: bewoners die het aan kunnen om naar buiten te gaan, krijgen dan een GPS-tracker waarop is ingesteld hoeveel kilometer zij kunnen lopen, voordat de tracker afgaat. Dat zou best eens een oplossing kunnen zijn voor het feit dat we bezorgd zijn als mensen richting de voordeur lopen. Dan weet je gewoon: mevrouw A verlaat het pand maar kan prima de vrijheid aan om zelf een rondje om Het Ooider te lopen.

Natuurlijk zit er een spagaat tussen vrijheid en veiligheid. We willen dat bewoners veilig zijn, maar ook de vrijheid hebben om deuren te openen. Zou die spagaat op den duur wennen? Ik denk het niet. Maar we gunnen ze zo die vrijheid.

Meer weten

Geplaatst op: 28 juli 2017
Laatst gewijzigd op: 15 maart 2019