Familiezorg bij Laverhof: Schilderijencollages van familieherinneringen

Familiezorgers dragen naast de vakbekwame medewerkers veel bij aan de kwaliteit van leven van de bewoners van de locaties van Laverhof. Om de waarde van familiezorg kracht bij te zetten, organiseerde Laverhof workshops ‘Familieschatten en Schilderijencollage’.

Dagbestedingscoach en trainer Familiezorg Judith Sanders: “Familiezorg gaat over relationeel samenwerken in de zorgtriade cliënt, familie en medewerkers. Zij zijn allen even deskundig en kunnen elkaar aanvullen. Bij Familiezorg draait het erom hoe je elkaar zo goed mogelijk kunt ondersteunen met als doel het voor iedereen zo prettig mogelijk maken, zodat de cliënt kan blijven leven zoals thuis. Binnen Laverhof betrekken we hierin iedereen, zowel medewerkers als vrijwilligers. We doen dat onder andere door scholing, maar ook door intervisiebijeenkomsten en korte workshops. Dat loopt uitstekend; geweldig is dat.”

Meer weten over de achtergronden van familiezorg bij Laverhof? Lees het artikel: Familiezorg en Familiedag bij Laverhof

Dierbare herinneringen

Bewoners, familie, medewerkers en vrijwilligers zijn tijdens de workshops ‘Familieschatten en Schilderijencollage’ met elkaar in gesprek gegaan over persoonlijke dierbare herinneringen. Deze verhalen zijn op papier gezet en zijn vormgegeven met foto’s.

Nico van Houtum en zijn zussen

familiezorg bij LAverhof

De zussen vertellen: “Nico is onze jongste broer. De foto is van Kees en Nico uit de jaren ‘50 en dat is apart want er waren niet veel foto’s indertijd. Kapelaan van Aken maakte foto’s en deze is door het raam van het hennehok gemaakt.” Nico vult aan: “Ik sta erop en dat is het belangrijkste.” “Nico was de ondeugendste en Kees kreeg vaak de schuld… We hadden een gezin van 10, dus er is altijd wel iets moois te beleven.” Zijn zus vervolgd: “Nico is 2e kerstdag geboren… Dus ieder jaar dacht hij dat de kerstboom voor hem gezet werd!”

Mevrouw van de Heuvel en haar zoons en dochter

familiezorg bij Laverhof

De zoons en dochter vertellen: “Oma van de Heuvel en tante Mien hebben samen een zelfde soort schilderij gemaakt. Ze woonde beiden in de Berkenstraat in Veghel; naast elkaar zónder schutting ertussen. Bij tante Mien Driessen woonden opa en oma en wij liepen bij beide huizen binnen. Toen ze wat meer tijd kregen zijn ze samen gaan schilderen. Ze hebben beiden op les gezeten op Pieter Breughel in Veghel. Deze schilderijen zijn ontstaan uit een dagje samen met de auto weg; een dag gaan schilderen met ome Ties en lekker picknicken.”

Mevrouw Tettero en haar dochter

Mevrouw Tettero woonde in den Haag op de 1e etage. Op de tweede 2e etage woonde een Joods gezin. Het was in de Tweede Wereldoorlog en op een dag vroeg de Joodse vrouw: “Zou u onze bestekcassette willen bewaren?” Mijn moeder heeft de bestekcassette bewaard voor de familie en na de oorlog kwam de zoon terug en haalde de cassette op en vroeg wat mijn moeder ervoor wilde hebben, als dank. Zij heeft toen als aandenken een vork en lepel gekregen. Mevrouw Tettero weet nog dat de Joden opgehaald werden door de Duitsers, maar weet niet wat er verder met hen gebeurd is. Het bestek gaat later met het verhaal en de foto naar haar neef; hij hecht waarde aan oude spullen van de familie.”

Mevrouw Schuurmans

Familiezorg Laverhof

De man van mevrouw Schuurmans was onderwijzer in Oirschot in een dependance van Boxtel: Speciaal onderwijs. Hij moest in dienst naar Duitsland en dat wilde hij niet. Hij is toen ondergedoken in Oirschot, waar hij les gaf en als er onraad was kroop hij in de schoorsteen. Hij volgde een opleiding voor hoofdakte in Tilburg en de broer van mevrouw Schuurmans ook. Ze leerde haar man dan ook via haar broer kennen. Op een dag kwam hij eten, toen mevrouw Schuurmans in de ‘goei kamer’ een Frans boek zat te lezen, dat stond wel erg interessant! Mevrouw Schuurmans was het contact voor haar man met de buitenwereld. Toen hij moest afstuderen zijn ze ‘s nachts naar Eindhoven gefietst om examen te doen. Zij bleef buiten weesgegroetjes bidden. Na het examen werd hij binnengeroepen door een Nsb-er en die zei hem: “U bent een heel evenwichtig persoon… U heeft 3 zevens!” In 1945 zijn ze getrouwd. Dit is de trouwring van mevrouw Schuurmans. De zus van haar moeder heeft bijgedragen om het ringetje te kunnen kopen. Ze droeg een Velourse chiffon jurk gemaakt door haar zus, die een zaak had in religieuze ornamenten en kazuifels.”

Zuster Nicoleta

Familiezorg Laverhof

Na een behoorlijke griep ging het gelukkig weer wat beter met mij, ik besloot een ommetje te gaan maken met de rollator. Aangezien het vrijdag was besloot ik naar de markt te gaan, ook al had ik niets nodig.. even naar de bloemenkraam om te kijken.. daar genoot ik al van die bloemenpracht. “Een mooi bosje bloemen mevrouw?” vroeg een mijnheer die naast mij kwam staan. “De bloemen lachen U allemaal toe” “Nee, vandaag maar niet, ik kan er zo al heerlijk van genieten.” Ik had er helemaal geen erg in dat het ook ’n klant was die tegen mij stond te praten.

“Goeiemorgen Frans”, zei de mijnheer bij de bloemenkraam. “Zo Ome Joop, heb je iets goed te maken?” “Nee hoor, je weet het, mijn lieve vrouw krijgt iedere week een bloemetje, dat doe ik al jaren sinds ik gepensioneerd ben. Maar nu wil ik 2 mooie bossen, apart inpakken hoor!” Ik bleef zo maar wat staan, wat een gezellige man was dat! Maakte met iedereen een praatje, daar werd je vrolijk van! Hij rekende af en nam de bloemen in ontvangst. Maar ik schrok ervan want voor ik het wist stond ik met een grote bos bloemen in mijn handen en zei ik: “ik ben niet jarig hoor!!” “Nee, maar u lijkt op mijn moeder en daarom geef ik u een bloemetje. Ja weet U, ik had een hele lieve moeder, die ook zo blij was als ik een bloemetje meebracht. Helaas kan dat niet meer en ik mis haar nog alle dagen. Mijn vrouw en mijn moeder zijn de liefste vrouwen van de hele wereld en mijn moeder weet ik altijd dicht bij me.” Ik was er helemaal ontroerd door! Hij zei: “Veel plezier met Uw bloemen en doe voorzichtig hoor moedertje.”

Wat voelde ik me blij en helemaal beter met zoveel vriendelijke mensen om me heen! Wat zou de wereld er anders uitzien als de mensen vriendelijk tegen elkaar zouden zijn. Ik wandelde rustig terug naar huis, het had me goed gedaan; de buitenlucht en de ontmoeting… en in het mandje van mijn rollator stond een prachtige bos bloemen!!

Bron: Laverhof

Meer weten

Geplaatst op: 3 maart 2017
Laatst gewijzigd op: 6 maart 2017