Logeren in het verpleeghuis: Romi Tweebeeke doet het 75 keer voor project Etmaal

Makkelijk wordt het fotografe Romi Tweebeeke niet gemaakt. Voor het project Etmaal probeert zij binnen drie jaar in 75 verpleeghuizen 24 uur mee te draaien en alles prachtig vast te leggen op beeld. Maar haar aanwezigheid wordt met argusogen bekeken; wat als ze iets negatiefs vastlegt?

‘Het is jammer dat sommige organisaties terughoudend zijn om mij toe te laten tot hun organisatie. Ik zie het alleen maar van toegevoegde waarde; er kijkt tenslotte 24 uur lang een extra setje ogen mee. Ogen van iemand die veel affiniteit heeft met ouderen, veel heeft gezien in de zorg, maar niet werkt in de zorg. Ik kan een heel objectief beeld geven van het reilen en zeilen in een verpleeghuis’, steekt de fotografe van wal. Het project Etmaal is een initiatief van Romi dat zij nu in samenwerking met Stichting Beeldzorg uitvoert.

Eerlijk beeld van een leven in het verpleeghuis

Romi (29) fotografeert al 10 jaar ouderen. ‘Ik vind deze mensen een prachtig onderwerp om te fotograferen.’ Maar ze wilde ook graag een doel verbinden aan haar werk. ‘Er bestaat vaak een haat/liefde-verhouding met verpleeghuizen. Mensen hebben een negatief beeld van hoe het er daaraan toe gaat. Maar meestal wordt dat vooroordeel onmiddellijk bijgesteld als ze zien hoe het er echt aan toe gaat.’

Romi: ‘Ik wil mensen die misschien ooit de keuze moeten maken voor een verblijf in een verpleeghuis, of de naasten van een familielid die moet verhuizen een eerlijk beeld kunnen laten zien van een leven in een verpleeghuis.’

Dat eerlijke beeld wil Romi vastleggen door de komende drie jaar minimaal 75 keer een dag en nacht door te brengen in een verpleeghuis. Daarvan maakt zij dan een prachtige beeldreportage die zowel online komt te staan als tentoongesteld wordt. Inmiddels heeft ze er zeven keer 24 uur opzitten. Hoe was dat?

24 uur in een verpleeghuis

‘Ik maak van tevoren afspraken met de leidinggevenden. Ik mag overal bij zijn en ik maak de voorselectie van de beelden. De organisatie mag dan uiteraard nog meekijken welke beelden gepubliceerd worden’, vertelt ze.

Over de uiteindelijke selectie foto’s is tot nu toe geen discussie geweest. ‘Gelukkig blijkt mijn grens ook de grens van de organisatie te zijn. Ik wil mensen niet in hun blootje tentoonstellen. Maar ik wil wel een mooi kwetsbaar moment kunnen laten zien.’

Afgekeurde foto’s

Een enkel keer wordt er een foto afgekeurd. ‘Ik heb een keer gehad dat ik een dame fotografeerde die geholpen werd haar steunkousen aan te trekken. De verpleegkundige bleek haar horloge nog om te hebben en haar haar niet strak genoeg in een staart; zaken die niet mogen van de Inspectie. Dat soort foto’s mag ik dan niet gebruiken en dat snap ik ook wel’, zegt Romi.

Ze heeft op bijzondere plekken gelogeerd. Van een luchtbed in kantoor tot een bed midden in de gang van de bewoners. ‘Die nacht op de gang was mij er eentje! Alle bewoners waren dementerend. Op een gegeven moment kwam er één bewoner de gang op en zag hij ineens een meisje in een bed liggen. Tja, dat zorgde wel voor oproer natuurlijk. Ik geloof dat ik die nacht alle bewoners wel een keertje terug naar hun bed heb gebracht’, lacht ze.

foto-expo Etmaal

De ontbijtkar die bleef na Romi’s reportage

En tijdens haar verblijf bij een locatie van Omring in Noord-Holland fotografeerde Romi de ontbijtkar. Deze kar kwam elke ochtend het ontbijt bij de mensen brengen. Ze legde stralende gezichten vast; bewoners waren oprecht blij de kar en de persoon erachter te zien. ‘Het was een moment van contact, maar Omring had net plannen gemaakt de kar af te schaffen. Na het zien van mijn beelden is de ontbijtkar opnieuw op de agenda gekomen of deze misschien toch niet zou moeten blijven. Dat vind ik heel fijne momenten. Dan heb ik het gevoel dat mijn werk er extra toe doet!’

Romi is nog altijd bezig voldoende financiering te krijgen voor haar project Etmaal. ‘Het liefst ga ik samenwerken met een onafhankelijke betrokken partij. ‘Ik wil mijn creatieve onafhankelijkheid behouden. Vandaar dat ik op zoek ben naar samenwerkingen met organisaties uit het zorg-landschap die ook streven naar een genuanceerdere beeldvorming.’

Door: Nienke Oort

Meer weten


Geplaatst op: 8 oktober 2019
Laatst gewijzigd op: 8 oktober 2019