De Lange Wei genomineerd voor Social Impact Award: ‘Alle talenten zijn nodig in een team’

De nominatie voor de Social Impact Award kwam als een totale verrassing. Want voor het gevoel van medewerkers Sandra Harsveldt en Els Boon doet De Lange Wei niets bijzonders. “Dit is zoals we zijn”, zegt Sandra. Eigenlijk vindt ze het al ongemakkelijk om zoveel aandacht te krijgen voor het feit dat haar organisatie mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt opneemt en goed begeleidt. Want in haar ogen is dat vanzelfsprekend. Els is het met haar eens: “Iedereen is verschillend, of het nu cliënten of collega’s zijn. Onze visie die geldt voor cliënten, geldt net zo goed voor medewerkers.”

De Social Impact Award van Baanbrekend Drechtsteden wil de regionale ondernemer met de grootste maatschappelijke relevantie in het zonnetje zetten. Om andere werkgevers te inspireren en om te laten zien dat social impact ook van economisch belang kan zijn. Want een gezonde bedrijfsvoering kan prima samengaan met het aan het werk helpen van mensen met een beperking, is de gedachte. Toch is er bij De Lange Wei een ándere hoofdreden om stagiaires van de praktijkschool te gaan inzetten als teamassistent. Bestuurssecretaris Sandra: “Mooi meegenomen is het wel natuurlijk, maar ons doel was niet om een arbeidsmarktprobleem op te lossen.” Begeleider Els vervolgt: “Onze insteek is de kwaliteit van zorg. Die gaat omhoog, want het team is nu completer.” Bekijk hieronder het filmpje over de functie van teamassistent:

Superleuk

Emma Schild is een van de vier teamassistenten waar het allemaal om draait in de genomineerde pilot. Als kind ging ze wel eens met haar moeder mee naar haar werk in de ouderenzorg. “En toen wist ik het al: ik wil later echt met ouderen werken, dat is superleuk!” Ruim twee jaar geleden begon ze als stagiaire, inmiddels heeft ze een contract. Ze straalt als ze over haar werk vertelt. Vooral als het om zorggerelateerde taken gaat, zoals het helpen wassen van cliënten. Haar begeleider Els: “Dan voel je je echt een zuster hè?” Emma knikt en vertelt hoe ze inmiddels een band heeft opgebouwd met bewoners. “De mensen vinden het fijn als ik ze kom helpen.” Haar werk begint ’s morgens om half acht met het klaarmaken van koffie en ontbijt voor de bewoners. “Als ik binnenkom, bel ik altijd even de zuster dat ik er ben. En dan ga ik mijn lijst afwerken.”

Goed begeleiden

Emma’s vaste aanspreekpunt voor vragen en eventuele moeilijkheden is Els. Het contact verloopt van beide kant prima. “Maar ik heb nog best veel begeleiding nodig hoor”, vindt Emma. Sandra stelt dat je dat gewoon van tevoren weet als organisatie. Els vindt het lastig om de investering die de organisatie doet in een pilot als deze uit te drukken in tijd of geld. “De stage van Emma duurde twee jaar. In die tijd had ik circa drie uur per maand nodig voor de contacten met school.” Wel is Els er beducht voor dat het in tijden van personeelstekort zou kunnen gaan knellen: “Als er onvoldoende handen aan het bed zijn, wordt de tijd voor begeleiding ook minder.”

Sandra Harsveldt
“Iedereen is hier gewoon welkom. Dat is hier altijd zo geweest en vinden wij niets bijzonders. We kijken naar onze cliënten en vragen ons af wat zij nodig hebben. Vervolgens koppelen we die behoefte aan de kwaliteiten van de medewerkers. Je mag en kunt zijn wie je bent, zowel cliënten als medewerkers.”

Op haar plek

Binnen het team voelt Emma zich prima op haar plek, ze hoort er helemaal bij. In het verleden heeft ze in andere organisaties gewerkt en daar had ze soms negatieve ervaringen. “Dan moest ik sommige dingen helemaal zelf uitzoeken en kreeg ik het alleen maar te horen als ik iets fout deed.” Els vertelt dat binnen haar team Emma óf direct een reactie krijgt op een vraag of dat men op korte termijn even een moment inplant om iets uit te leggen. Van wrijving met de andere teamleden is geen sprake. Sandra vult nuchter aan: “En al schuurt het wél eens – zonder schuring geen glans. Je doet het als team met elkaar, de ene keer heeft de ene collega een zetje nodig, de andere keer de andere.”

Alle kwaliteiten nodig

Els ziet teamassistent Emma als een cadeautje voor het team: “Emma doet heel veel hand- en spandiensten voor de cliënten en zorgmedewerkers. Als wij met ADL-werkzaamheden bezig zijn, kan zij even iets ophalen of een cliënt wegbrengen. Zo kan iedereen goed bij zijn eigen taken blijven, gaat de zorg vlotter en is er meer aandacht voor de cliënt.” Ze onderstreept dat Emma heel geliefd is bij de cliënten en gemist wordt als ze er een keer niet is. Sandra vindt dat Emma met haar persoonlijkheid bijzonder goed aansluit op het gevoelsniveau van veel bewoners. “Iedereen heeft weer andere kwaliteiten. En die heb je allemaal nodig binnen een team, wil je goede zorg kunnen bieden.”

v.l.n.r. Els, Emma en Sandra

Nog weinig uitstroommogelijkheden

Tot 2016 werden ook binnen De Lange Wei stagiaires vanuit praktijkscholen vooral binnen bijvoorbeeld de facilitaire dienst geplaatst. Dat jaar startte de pilot die Emma als eerste binnen een zelfwerkend zorgteam plaatste. Sandra: “Natuurlijk kijk je goed naar de persoon, naar of het een match is. Niet iedereen is geschikt voor de zorg.” Ze vervolgt: “Je ziet dat praktijkscholen er wel in slagen om stageplaatsen te vinden voor leerlingen met belangstelling voor de zorgsector, maar er is een tekort aan uitstroommogelijkheden naar betaald werk. Die hebben wij nu zelf gecreëerd: niet alleen in facilitaire of technische functies, maar ook in de zorgteams zelf. Kennelijk is dat opgevallen bij Baanbrekend Drechtsteden.”

De beperkingen voorbij

Sandra werkt nu ruim acht jaar bij de Lange Wei en weet niet beter dan dat de organisatie een afspiegeling is van de samenleving, zowel qua cliënten als qua medewerkers. In het atrium waar ons gesprek plaatsvindt kijkt ze om zich heen. Links en rechts wijst ze collega’s aan die ondanks hun beperking gewoon deel uitmaken van het geheel. “Iedereen hoort erbij, is van waarde. Hier word je gezien. Laat die beperkingen nu eens liggen en kijk naar wat mensen wél kunnen!” Ze vertelt dat ook de bewoners gewoon door en met elkaar leven: “Hier wonen psychogeriatrische en somatische cliënten bij elkaar. Dat geeft een bepaalde dynamiek die je elders minder vaak ziet.”

Speeddating
Aan allerlei initiatieven op arbeidsmarktgebied doet De Lange Wei mee: landelijk, regionaal en lokaal. “Óf we haken aan, óf we initiëren het zelf. Momenteel denken we bijvoorbeeld mee over een participatieproject vanuit de gemeente”, zegt Sandra. Ze ziet iemand lopen: “En kijk, dat meisje daar komt nu voor een vervolggesprek op een speeddating die we pas organiseerden.” Ze benadrukt dat nieuwe mensen binnenhalen niet voldoende is: “Je moet ook je best doen om een leuke en prettige werkgever te zijn en ze zo binnen te houden.” De medewerkerstevredenheid is hier overigens prima: de website vermeldt een score van 8,1.

Niets bijzonders

De Lange Wei telt zeven intramurale teams. Naast de huidige vier teamassistenten, is er dus nog ruimte voor drie nieuwe. “Dat is ons streven. Daarnaast zou elk team de hele week willen invullen, ook in vakanties etc. Want teamassistenten werken 25 uur per week. Voor de resterende uren zou je een tweede kunnen aannemen. Maar liever nog dan meer uren voor teamassistenten binnen ónze organisatie zou ik zien dat ándere organisaties dit zouden oppakken.”

Sandra vat het sociale beleid van haar werkgever samen: “Iedereen is hier gewoon welkom. Dat is hier altijd zo geweest en vinden wij niets bijzonders. We kijken naar onze cliënten en vragen ons af wat zij nodig hebben. Vervolgens koppelen we die behoefte aan de kwaliteiten van de medewerkers. Je mag en kunt zijn wie je bent, zowel cliënten als medewerkers.” Donderdag 8 november was de uitreiking van de Social Impact Award in het Dordtse theater Kunstmin. Helaas heeft De Lange Wei de award niet gewonnen.

gebouw de lange wei

Door: Linda van Ingen

Meer weten


Geplaatst op: 7 november 2018
Laatst gewijzigd op: 12 november 2018