Dames THe-blik: ‘Wat is dat eigenlijk Thuis in het verpleeghuis?’

De Dames THe, Tineke van den Klinkenberg en Hetti Willemse zijn terug en gaan door met het schijven van blogs voor Waardigheid en trots. Een tweede blogserie over hun zorgvisite ervaringen om de zorgsector scherp te houden en goede zorg te stimuleren. De Dames THe gaan sinds 2011 onverwachts op zorgvisite bij verpleeghuizen en woonzorgcentra door heel Nederland. Ze beoordelen de huizen op het ‘thuis voelen’ en kijken ernaar met de blik van: hoe zouden wij dit verpleeghuis voor onze eigen vader of moeder vinden?

De Dames THe voelen zich wat ongemakkelijk bij Thuis in het verpleeghuis en liefdevolle zorg. Het is een gegeven dat als je ouder wordt het kan gebeuren dat je het op jezelf en in eigen huis niet meer redt. Gelukkig leven we in een land dat zijn kwetsbare burgers beschermt. Een land waar ‘Thuis in het verpleeghuis’ en ‘Liefdevolle zorg’ tot rijksbeleid is gemaakt. Aan vergezichten en innemendheid geen gebrek. Maar gaan we niet bedrogen uitkomen?

Het is me toch eigenlijk wel wat dat een overheid zich genoodzaakt voelt initiatieven te nemen op wat een thuis is als je genoodzaakt bent te verhuizen naar een andere woonplek vanwege lichamelijke of geestelijke handicaps bij jou als burger. We hebben veel discussie en trammelant op privacy en ICT. En nu dringt zelfs een overheid zich op in je ‘thuis’.

Dames THe – www.zorgvisite.nl
“Wij hanteren bewust de term Thuis Voelen en zeggen daarbij dat dat een persoonlijke, subjectieve beleving is. Die per persoon kan verschillen.”

En ja, wat is dat eigenlijk Thuis in het verpleeghuis? Wie bepaalt dat? Wij hanteren bewust de term Thuis Voelen en zeggen daarbij dat dat een persoonlijke, subjectieve beleving is. Die per persoon kan verschillen. Waarvoor je als zorgorganisatie wel de intentie hebt om de beste condities te creëren zodat mensen dit gevoel kunnen hebben. Als thuis. Of Wel Thuis. Van huis naar thuis. Slogans die wij zo vaak in zorgorganisatienamen tegen komen. Is dat niet normerend voor een ander? En creëer je er geen verwachtingen mee waarvan wij in de praktijk merken dat het tot misverstanden en teleurstellingen kan leiden?

Corebusiness

Thuis in het verpleeghuis. Is dat Waardigheid en trots op elke locatie, zoals de onderregel van de regeringsnota luidt en waarvoor een heel nieuw programma wordt opgestart. Ondersteuners van het programma gaan de deelnemende locaties  bezoeken en met god en alleman van de locatie  bedenken hoe er sneller, betere en liefdevolle zorg voor de bewoners kan worden geleverd. Alle goede voorbeelden worden vervolgens verzameld. Oei, oei, concurrentie voor zorgvisite! Alle gekheid op een stokje, is echt een heel programma nodig om als zorglocatie erachter te komen wat huidige en toekomstige (vergeet hen niet!!!)  bewoners en hun naasten als antwoord  geven als je ze vraagt ‘Wat is voor u Thuis in het verpleeghuis en hoe we daar samen met u zo goed als mogelijk aan kunnen bijdragen’? Is dat niet gewoon je corebusiness waar je  al eeuwenlang met hart en ziel voor staat?

Lezen we de nota er verder op na dan moet ons van het hart dat de we veel NIVEA (Niet Invullen Voor Een Ander) momenten erbij hebben. De meerjarige opdracht die de nota zich op blz. 5 stelt ‘… te zorgen dat er voldoende tijd, aandacht en goede zorg is voor alle bewoners…’ wordt de daarna komende 35 pagina’s ingevuld door personele, arbeidsmarkt, organisatorische, systeem en sturingsdoelstellingen en ontwikkelopdrachten aan instituties als NZa, Zorgkantoren, Zorginstituut, Verenso, VenVN, Actiz, BTN, IGJ. En dan slaat de schrik ons wel wat op het lijf. Want we zijn wel een land met langs elkaar werkende systemen, structuren en uitvoeringsorganisaties waardoor in alle goede bedoelingen, de kwetsbare burger en zijn/haar zorgen en wensen zomaar voorbijgeschoten kan worden. We hebben het in ons boek ‘En zij leefden nog goed en tevreden. Hoe de bureaucratie bijdraagt aan betere ouderenzorg.’ blootgelegd.

De woorden in Thuis in het verpleeghuis zijn natuurlijk allemaal voor de kwetsbare oudere bedoeld. Maar in de uitvoering komt de burger of de vertegenwoordigers van de kwetsbare burgers er maar weinig echt aan te pas. In de financiële paragraaf is geen cent voor hun stem bestemd opgenomen. Ja, voor zorgkantoren en IGJ zijn extra middelen a 6,5 miljoen voor de uitvoering van het Kwaliteitskader opgenomen. Waarom dat voor hen extra werk is ten opzichte van hun huidige rol om voor kwaliteit te zorgen, geen idee. Of neem de tot en met 2021 ingeboekte ondersteuningsmiddelen van maar liefst 25 tot 31 miljoen per jaar voor Waardigheid en trots en Kwaliteitskader (los van de jaarlijks 130 tot 180 miljoen Waardigheid en trots middelen die naar de verpleeghuizen en hun projecten gaan). Waarvoor zijn die nodig en bij wie? Geen idee. Wil je thuis in het verpleeghuis meer laten zijn dan institutiewerk en wil  je recht doen aan de bewoners en hen die namens de bewoners hun stem laten horen en hun ogen en oren zijn, dan zul je cliënten- bewoners- en familieraden ook met hoog niveau en continue ondersteuning en financiën moeten faciliteren. Alleen dan is gelijkwaardige tegenkracht te bieden.

‘Wil je thuis in het verpleeghuis meer laten zijn dan institutiewerk, dan zul je cliënten- bewoners- en familieraden ook met hoog niveau en continue ondersteuning en financiën moeten faciliteren.’

Liefdevol

En dan ‘liefdevolle’ zorg. Een gebezigde en in zwang geraakte term die een behoorlijk hoge en ons inziens moeilijke lat legt bij de medewerkers. Aan wie verbindt u de term liefdevol? Aan uw collega? Of aan de kassière in de supermarkt? Of aan de cv monteur? Nee natuurlijk niet. Je verwacht van hen dat ze aardig zijn, innemend, servicegericht, hulpvaardig. En hun vak verstaan. Liefdevol is een emotioneel begrip dat verbonden is aan dierbaren en dan nog daarbinnen een klein groepje mensen. Zelfs bij je beste vrienden hanteer je never nooit het begrip liefdevol. Het is een ongelooflijk aardige vent. Of een heel attente en gezellige vriendin. Wij zeggen altijd dat zorgmedewerkers en zorg organisaties op een aardige en waardige manier voor de bewoners en hun naasten en met passie voor de zorg het vak hun werk doen, maar het is in de basis een functionele relatie waar rechten en plichten voortkomend uit gesloten overeenkomsten aan verbonden zijn.

Thuis in het verpleeghuis. Een nota die oprecht vol staat van goede intenties. Intenties wel met namen als sturen op zorginkoop, indicatoren voor basisveiligheid, puntprevalentie metingen, lerend vermogen van zorgorganisaties, vijfjaarlijkse kwaliteitsvisitaties vanuit multidisciplinair perspectief, spiegelinformatie. U mag zelf uw conclusies eruit trekken. Legt u Thuis in het verpleeghuis zo uit aan de bewoners en al die cliëntenraden die zich belangeloos en met geen ander oogpunt dan het beste voor de bewoners inzetten?

De minister tweette laatst nog letterlijk van onze website en uit ons boek Thuis Voelen uit 2009 dat je als  maatstaf voor de verpleeghuiszorg je kunt hanteren ‘Hoe zou je eigen vader of moeder of andere dierbare het willen hebben.’ Helaas konden we deze zin dan weer niet vinden in de nota….

Kortom werk genoeg voor ons Dames THe om via de THe blikken en zorgvisite recensies en tips te blijven hameren op de gewone dingen van het leven om thuis voelen mogelijk te maken en kwalitatief goede en veilige zorg daaraan dienstverlenend te maken.

Meer weten

  • Lees ook de eerdere blogs van de Dames THe-blik
  • Met de publicatie vanaf 2007 van hun boeken ‘Thuis Wezen’, ‘Thuis Voelen’ en ‘Thuis Zijn’, alsook het boek ‘En zij leefden nog goed en tevreden. Hoe de bureaucratie bijdraagt aan betere ouderenzorg’, breken de Dames THe een lans voor het Thuis Voelen  en beschrijven zij hoe  kwaliteitsverbeteringen in de langdurige zorg praktisch en door iedereen kunnen worden opgepakt. Op de website www.zorgvisite.nl vindt u alle verdere informatie.
  • Abonneer u op de nieuwsbrief (via website zorgvisite) van de Dames THe en ontvang steeds de nieuwste zorgvisite en tips.

Geplaatst op: 4 juni 2018
Laatst gewijzigd op: 12 juni 2018