Rob Winkens (Cicero Zorggroep): De clash tussen ‘twee werelden’

Rob Winkens werkt als verpleegkundig gedragsconsulent bij Cicero Zorggroep en blogt op de website www.daarzitmeerachter.nl over de complexe zorg in de sector Verzorging, Verpleging en Thuiszorg (VVT).

‘Zo’n 27 jaar geleden begon ik in de zorg. Van niveau 3 naar niveau 4 en uiteindelijk naar niveau 5; verpleegkundige HBO-VGG. Van ‘care’ naar ‘cure’ en weer terug. In deze periode heb ik vele veranderingen gezien in de verschillende sectoren.

Eén overtuiging heb ik altijd gehad en daar heb ik altijd naar gehandeld: waar je ook werkt, de leefwereld van de cliënt bepaalt. Onze ‘systeemwereld’ zou daarin dienend moeten zijn!

Over de cliënt, of mét de cliënt spreken

We leven in een systeemwereld, waarmee ik bedoel: onze politieke en maatschappelijke doelen en de cultuur van de organisatie. En met al onze goede bedoelingen, botst die vaak met de leefwereld van de zorgvrager. Eigen regie en zelfmanagement zijn – afhankelijk van cure- of care-omgeving – onderhevig aan weerstanden uit die systeemwereld. Regelmatig wordt er letterlijk over de cliënt (heen) gesproken en lijkt deze zelf geen partij te zijn. Als verpleegkundige moet je volharden in een belevingsgerichte visie en zorgen voor randvoorwaarden vanuit het perspectief van de cliënt.

Om dit te bewerkstelligen, pleit ik voor opbouwende discussies met bestuurders en leiders binnen organisaties. Wees niet bang om het verhaal van de cliënt steeds en uitvoerig voor het voetlicht te brengen. Belevingsgerichte zorg wordt steeds belangrijker, ook in onze cure sector! Belevingsgerichte zorg betekent dat je vanuit de (be)leefwereld van de cliënt bekijkt hoe je hem kunt helpen.

Ga de confrontatie aan

Dit in tegenstelling tot het droog opvolgen van orders, het handelen volgens de macht der gewoonte en het toepassen van verouderde werkwijzen en protocollen. Durf te kijken vanuit de bril van de cliënt en pas daar de zorg op aan, in plaats van te focussen op eigen werkwijzen en belangen. De dilemma’s die je hierbij tegenkomt vormen de grootste prikkel om het professioneel handelen te onderbouwen en af te stemmen op de persoon die een zorgvraag heeft.

De overheid voert een tsunami aan stelselwijzigingen door. Dat is niet altijd even makkelijk, maar geeft ons op dit moment wel een uitdaging. Het ziekenhuis wordt overspoeld met ouderen die vragen om een specifieke zorgverlening en benadering. Hierbij wordt een beroep gedaan op ons aanpassingsvermogen; onze vaak hectische wereld staat hier immers ver vandaan.

Innovatieve HBO-V’ers?

Verzorgingshuizen verdwijnen steeds meer en thuiszorg heeft de toekomst. Alleen mensen met een hogere zorgzwaarte, zoals dementie, komen nog terecht in verpleeghuizen. Niet alleen worden de cliënten daardoor interessanter, het zorgt er ook voor dat verpleegkundigen nieuwe taken en competenties moeten ontwikkelen. Ik ben ervan overtuigd dat het mede aan HBO-verpleegkundigen is om de sectorspecifieke zorgverlening te vernieuwen. Er zijn altijd inhoudsdeskundigen nodig om vernieuwingen door te voeren. Als HBO-verpleegkundige sta je met één been in de praktijk, terwijl je anderzijds druk nadenkt over beleidsmatige mogelijkheden. Dat is onze kracht.

Een belangrijke partij in het overleg rondom stelselmatige wijzigingen zijn de professionals uit het werkveld. Durf je stem te laten gelden via beroepsverenigingen, verpleegkundige adviesraden en weet best practices op te zetten door theorie te vertalen naar de praktijk.

Voor aankomende HBO-verpleegkundigen lijkt de kloof tussen jong en oud enorm, maar probeer in dat soort dingen ook juist de uitdaging te zien, want die is er!’

Meer weten


Geplaatst op: 29 september 2015
Laatst gewijzigd op: 20 juni 2016