Kwaliteitsverbetering verpleeghuiszorg

Blog chauffeur Dick van der Hoff over Twinkelbus Maasduinen

Dick van der Hoff, vrijwilliger die chauffeur is op de Twinkelbus:
Niet iedereen heeft het geld om ver weg te gaan en het is vaak een hoop gedoe om het zelf te regelen.”

Al een tijdje was ik op zoek naar vrijwilligerswerk. Ik ben 65 en met pensioen. Er is genoeg te doen, maar veel vrijwilligerswerk betekent vergaderen en ik heb mijn hele leven aan vergadertafels gezeten. Ik zocht iets met meer dynamiek. Toen kwam mijn vrouw met het bericht dat er chauffeurs nodig waren voor de bij Maasduinen aangeschafte Twinkelbus. Mijn vrouw werkt bij de cliëntenadministratie, dus zo hoorde zij ervan. Meteen dacht ik: dat is wat voor mij!

Maar chauffeur op de Twinkelbus, dat word je niet zomaar. Ik had eerst een gesprek met twee mensen van Maasduinen. Toen we van beide kanten een positief gevoel erover hadden, kwam stap 2: een rijvaardigheidstest onder auspiciën van een rijschoolhouder. Zo’n Mercedes sprinter moet je namelijk wel kunnen rijden en je hebt toch de verantwoordelijkheid voor een groepje mensen, van wie er ten minste één wat kwetsbaarder is: een bewoner van Maasduinen.

De rijvaardigheidstest nam een halve dag in beslag; ruimer de bochten leren nemen, dat is toch wel echt anders dan in een gewone personenauto. Je moet ook eerder remmen dan je gewend bent en je snelheid aanpassen. En je moet natuurlijk weten hoe je met een rolstoel omgaat. Vervolgens hebben we een avond EHBO gehad. Niet de volledige cursus, maar een stuk basiskennis. Zorg dat je zelf veilig bent zodat je anderen kunt helpen en weet wat er aan de hand is zodat je meteen 112 kunt bellen, daar kwam het op neer, zeg ik nu een beetje gekscherend. Uiteindelijk zijn er 14 chauffeurs overgebleven, die worden ingepland om de ritten te maken die de bewoners aanvragen.

Mijn eerste rit maakte ik in november 2016, naar Friesland op en neer. Het is nu mei 2017, in totaal heb ik al 7 ritten gemaakt. Mensen hebben mij ook al eens gevraagd voor een tweede ritje. Iedere keer weer met een andere bestemming; Zuid-Limburg, Kaatsheuvel, maar ook naar de kerstmarkt hier in de buurt. Mensen mogen overal heen, als het maar tussen 10 uur ’s morgens en 10 uur ’s avonds heen en terug kan. Als chauffeur krijg je een pasje zodat je ergens koffie kunt drinken of lunchen, terwijl de mensen hun bezoek afleggen, want je gaat als chauffeur natuurlijk niet mee. Wat ik dan doe? Met mooi weer pak ik een terras en anders zoek een ik café op en lees ik een boek.

Het is dankbaar werk. Bewoners zitten toch veel binnen. Niet iedereen heeft het geld om ver weg te gaan en het is vaak een hoop gedoe om het zelf te regelen. ‘Gewoon even’ naar familie aan de andere kant van het land zit er vaak niet meer in. Met de Twinkelbus lukt dat dus wel. En dan zet ik aan het einde van de dag allemaal blije mensen af en als beloning krijg ik drie natte zoenen op de wang; kijk, daar doe je het voor.

“Mijn eerste rit maakte ik in november 2016, naar Friesland op en neer. Het is nu mei 2017, in totaal heb ik al 7 ritten gemaakt. Mensen hebben mij ook al eens gevraagd voor een tweede ritje. Iedere keer weer met een andere bestemming; Zuid-Limburg, Kaatsheuvel, maar ook naar de kerstmarkt hier in de buurt.”

Door: Ellen Kleverlaan

Meer weten

Maasduinen geeft een workshop over de nieuwe visie van Maasduinen tijdens de Waardigheid en trots-congresdagen op 3 en 4 juli.


Geplaatst op: 20 mei 2017
Laatst gewijzigd op: 13 juni 2017