Kwaliteitsverbetering verpleeghuiszorg

Mariëtte Ouwehand (Coloriet): ‘Een mooie ontmoeting met de NZa?!’

Mariëtte Ouwehand is transitiemanager bij Waardigheid en trots-deelnemer Coloriet. In april kreeg de organisatie de vraag om een delegatie van medewerkers van de NZa te ontvangen. De organisatie ging aan de slag met het maken van een dagprogramma.

We waren aangenaam verrast dat ons de eer te beurt viel. De NZa wil onze organisatie bezoeken. We waren heel nieuwsgierig. Wat doet de NZa eigenlijk? Wat is het doel van dit bezoek? Waarom met een delegatie van 12 mensen? Komen ze ons controleren? En zo zie je wat onbekendheid eigenlijk aan vragen kan oproepen.

NZa

We weten dat de NZa de tarieven vaststelt en dat zij de financiële impact van het nieuwe Kwaliteitskader Verpleeghuiszorg hebben opgesteld. Ook weten we dat de NZa toezicht houdt op de zorgaanbieders en zorgverzekeraars. En als je dat weet heb je beelden van deze organisatie. Maar een organisatie wordt gemaakt door mensen en als je die mensen niet kent, tja dan maakt dat wel eens onbemind zoals het spreekwoord zegt.

Waar blijft het hart

Ik werk in de zorg niet alleen vanuit het hoofd en de handen, maar vooral ook vanuit mijn hart. En mijn hart was nou niet zo opengesteld voor de NZa. Alleen al van de naam  ‘Autoriteit’  kreeg ik geen warme gevoelens. Omdat mijn beeld bij autoriteit een beeld is van ‘legitieme macht’ een macht die bepaalt wat ik wel en niet mag doen, met mijn hoofd en mijn handen. Maar waar blijft het hart dan?

Mariëtte Ouwehand, transitiemanager Coloriet
Mijn hart was nou niet zo opengesteld voor de NZa. Alleen al van de naam  ‘Autoriteit’  kreeg ik geen warme gevoelens.

Op 18 mei om half 9 ’s morgens was het dan zover. We ontvingen de collega’s van het NZa op 3 van onze locaties waar zij de hele ochtend meeliepen met een verpleegkundige, verzorgende of woonbegeleider. Om half twee vond een ‘administratief gesprekcarrousel’ plaats. In deze gesprekken volgden we de administratieve lijn van het zorgproces;  vanaf intake tot declaratie. En om drie uur deelden we de ervaringen in een gezamenlijke bijeenkomst.

Voorstellen met lagerhuisprincipe

In een bijeenkomst is het gebruikelijk om je voor te stellen en daarbij aan te geven welke functie je hebt. Maar functies zeggen niets over wat je doet en wat je vindt, daarom zijn we, om elkaar beter te leren kennen begonnen met een zestal stellingen die we bespraken volgens het Lagerhuis principe. Stellingen als  ‘Kwaliteit van dienstverlening zit niet alleen in de hoeveelheid formatie’ ,

‘Een moment opname is een goede graadmeter voor de kwaliteit’ en ‘Ik wil minder administratieve lasten’ kwamen aan de orde.  Mooie zienswijzen werden gedeeld waardoor we meer inzicht kregen in elkaars opvattingen en de argumentatie daarbij. Opvallend was dat de eensgezindheid op een aantal stellingen zo groot was dat een aantal mensen bewust in het  andere vak ging staan om toch het gesprek te hebben over de achterliggende redenen.

Daarna kreeg ieder de gelegenheid om de volgende 3 vragen te beantwoorden

  • Wat is je opgevallen vandaag? Wat voor moois heb je gezien?
  • Wat ga je met deze inzichten doen?
  • Wat geef je me mee?

Inzichten delen levert nieuwe inzichten op

De oogst op deze vragen is te veel om op te noemen. Daar gaan we ieder op onze eigen wijze mee aan de slag. Maar onze conclusie was dat  inzichten delen nieuwe inzichten oplevert waarmee je verder kan.  Elkaar zien en elkaar spreken bijdraagt aan het beter begrijpen van elkaar.  En zien, proeven, ruiken en voelen hoe het in de praktijk gaat bijdraagt aan beeldvorming die je meeneemt in de uitvoering van je eigen werk.

Een paar antwoorden op de vraag ‘wat ga je met deze inzichten doen?’ wil ik je niet onthouden:

  • ‘Meer in problemen verdiepen om eventuele regels aan te passen in de toekomst’
  • ‘Binnen de NZA mensen motiveren om zoveel mogelijk naar buiten te treden en de praktijk te ondervinden’
  • ‘Suggesties van financiën bespreekbaar maken,  gedachten en input over kwaliteit mee nemen en ervaringen delen’
  • ‘Meer vragen als ik het niet weet’.

En het grootste compliment wat we mijns inziens kregen was: ‘Passie voor de zorg, liefde voor de bewoners’  en dat is waar we het toch allemaal voor doen. Het was een mooie ontmoeting!  Met hoofd, handen én hart! En zoals de initiatiefnemer van de NZA het zelf zei: ‘uit onze ivoren toren komen om de praktijk te voelen’ is zeer gewaardeerd, immers samen gaan we voor liefdevolle zorg, nu en in de toekomst.

Meer weten


Geplaatst op: 16 juni 2017
Laatst gewijzigd op: 16 juni 2017