Monitor bezoekregeling: bewoners fleuren op, maar implementatie vergt tijd

Geplaatst op: 19 juni 2020
Laatst gewijzigd op: 29 juni 2020

De verruiming van de bezoekregeling is op gang en wordt positief ontvangen, maar de implementatie vergt tijd, om zowel praktische redenen als angst voor besmettingen bij de locaties. Dit blijkt uit de tweede rapportage over de monitoring van de bezoekregeling door de Academische Werkplaats Ouderenzorg Zuid-Limburg (AWO-ZL) en het Universitair Kennisnetwerk Ouderenzorg Nijmegen (UKON). Er zijn tot 6 juni geen nieuwe besmettingen gemeld op de locaties die aan de monitor deelnemen.

De monitoring bestaat uit:

A. de globale monitoring bij de 50 locaties waar bezoek sinds 25 mei is toegestaan. (Groep 25 mei)
B. de globale monitoring bij de 26 locaties waar bezoek sinds 11 mei is toegestaan. (Groep 11 mei)
C. de dieptemonitoring bij 5 van deze 26 locaties.

Op peildatum 4 juni heeft 86% van de bewoners uit de Groep 11 mei en 61% van de bewoners uit Groep 25 mei ook daadwerkelijk bezoek ontvangen van hun naasten. De bezoekregeling wordt op een diversiteit aan manieren toegepast in de lokale context, waarbij het merendeel bezoek op de eigen kamer kan ontvangen.

Dankbaarheid en blijdschap: bewoners fleuren op

‘Het fysieke bezoek wordt als een absolute en duidelijke meerwaarde ervaren door alle
betrokkenen. Het is niet vergelijkbaar met de creatieve initiatieven (plexiglas,
raamgesprekken, beeldbellen etc.) tijdens het bezoekverbod.’ Zo staat in de rapportage te lezen.

‘Bewoners hebben weer iets om naar uit te kijken, fleuren op tijdens bezoek en worden actiever. Naasten komen graag en waarderen het persoonlijke contact met bewoner. Er leven intense emoties bij bewoners, familie en medewerkers over het weerzien. Dankbaarheid en blijdschap overheersen hierbij. In enkele situaties zijn er ook negatieve reacties. Sommige bewoners zijn onrustiger na het bezoek, soms omdat ze ook naar huis willen of niet begrijpen dat hun naaste al na korte tijd moet vertrekken. Er zijn verschillende voorbeelden van bewoners met dementie die hun naaste niet meer herkennen tijdens het eerste bezoek.’

Spanning en logistieke aanlooptijd

‘Naast blijdschap voor bewoners en familie, leidt de bezoekverruiming bij medewerkers ook tot spanning en een dubbel gevoel. Die hangt samen met de angst voor nieuwe besmettingen van bewoners door naasten en verdere verspreiding als gevolg daarvan door henzelf. Medewerkers hebben de afgelopen periode veel stress ervaren rondom het Covid-19 vrij proberen te houden van de huizen. Daar waar dit gelukt is, heerst angst om nu ‘de infectie binnen te laten’. Daar waar dit niet is gelukt, is men nog herstellende van de intensieve zorg voor besmette bewoners en het Covid-19 vrij krijgen van locaties.’

‘Ook vergt de praktische invulling rondom logistiek, planning en administratie, en begeleiding controle van het bezoek op sommige locaties nog tijd. Er is veel variatie in protocollen zoals die op locaties worden toegepast. Daarbij gaat het vooral om variatie in het gebruik van beschermingsmiddelen, bezoekplek (aparte ruimtes – eigen kamer) en het houden van toezicht.’

Vermijden fysiek contact soms moeilijk

Er is veel begrip van naasten voor de maatregelen en de richtlijnen bij het opstarten van het bezoek. Naasten lijken zich in het algemeen goed te houden aan het protocol dat op locatie is afgesproken, hoewel het opvolgen van de handhygiëne-instructie in de loop van de weken lijkt te verminderen en mondkapjes regelmatig verkeerd worden gebruikt door bezoek. Op locaties waar medewerkers geen mondkapje op hoeven en bezoekers wel, leidt dit tot onbegrip.

Het vermijden van fysiek contact is moeilijk. Breed over alle locaties wordt melding gemaakt aan de grote behoefte aan fysiek contact. Veel medewerkers vinden het moeilijk naasten aan te spreken wanneer die zich niet aan het protocol houden.

Lees alle resultaten en de achtergrond over de monitoring in de rapportages:

Bron: AWO-ZL

Meer weten