Gonda Dautzenberg (Het Zonnehuis): Zelfsturend team in de complexe zorg? Kicken!

Geplaatst op: 1 oktober 2015
Laatst gewijzigd op: 30 april 2020

Gonda Dautzenberg werkt in de rol van zorginhoudelijke coach als verpleegkundige gerontologie en geriatrie bij Het Zonnehuis. Ze blogt op de website www.daarzitmeerachter.nl over haar nieuwe rol in een zelfsturend team en het begeleiden van collega’s in zelfstandigheid.

‘Ik werk bij Het Zonnehuis als Verpleegkundige Gerontologie en Geriatrie in de rol van zorginhoudelijke coach. Dat doe ik binnen een afdeling psychogeriatrie in het verpleeghuis, in een zelfsturend team. Deze functie is waarschijnlijk de droom van iedere verpleegkundige. Mijn rol staat namelijk niet vast, ik mag experimenteren, uitzoeken en onderzoeken hoe deze rol zijn vorm krijgt en dit is niet tegen dovemansoren gezegd, ik vind het echt kicken.

Mijn 32-urige functie is sinds mei dit jaar helemaal nieuw. Ik ben de enige tot nu toe. Ik sta 16 uur ‘aan het bed’ van acht bewoners. De andere uren coach ik de collega’s van ons zelfsturende team op een adviserende en vragende wijze, zodat zij zelf oplossingen bedenken. Het is mijn taak het team zelfstandig te maken voor nu en in de toekomst. Verder ondersteun ik de zorgleefplanbesprekingen, artsenvisites, familiegesprekken en (veel) projecten en begeleid ik collega’s die nu gestart zijn met de opleiding HBO-VGG. Daarnaast voer ik alle voorkomende activiteiten uit, zoals verpleegtechnische handelingen.

Regie terug = kwaliteit

Onze hele organisatie (verpleeghuis, woonzorg en thuiszorg) werkt of gaat werken met zelfstandige teams. Het idee daarachter is dat zo de regie terugkomt bij de professionals. Die weten met hun vakkennis immers wat de bewoner nodig heeft. Hierdoor komt er meer kwaliteit van zorg voor de bewoner en deze bewoner krijgt meer gemotiveerde zorgprofessionals.

Spannende beslissingen

De grote uitdaging is de zelfstandigheid van zo’n team. Voorheen werden problemen opgelost of vragen beantwoord door de teammanager. Nu is het team aan zet. Dat betekent met elkaar overleggen, communiceren en zelf samen een beslissing nemen. Vooral dat laatste is spannend, want dit betekent: verantwoordelijkheid nemen. Ook moet een team zelf beslissen over het dienstenrooster, de maaltijden voor de bewoners, budgetten en het aannemen van nieuwe collega’s.

Pittig en complex

We staan ook voor andere uitdagingen, want de zorg van de huidige en nieuwe bewoners is pittig. De bewoners die nu bij ons komen wonen, hebben een complexer beeld. Dat komt omdat er eerst thuiszorg wordt aangeboden en pas als dat niet meer gaat, door bijvoorbeeld gedragsproblemen en gezondheidsproblemen, dan komt de cliënt bij ons wonen. Onze cliënten kampen met pijn, depressie en/of verschillende vormen en fases van dementie. Daar hebben we steeds meer gespecialiseerde verzorgenden en verpleegkundigen voor nodig. Het maakt de zorg interessanter, maar soms ook ingewikkeld voor het team.

Beste van de twee

Sinds mei zit ik dus in een rollercoaster van indrukken, met nieuwe collega’s, bewoners en familie, artsen en ondersteunende disciplines en daarbij wordt er gewoon stevig doorgewerkt, want de zorg voor de bewoners komt altijd op de eerste plaats.

Ik heb het beste van twee werelden; de zorg rondom de bewoners maar ook een coachende, coördinerende, adviserende en soms sturende rol richting collega’s en organisatie. Deze functie is me op het lijf geschreven. Misschien is het ook wat voor jou?’