Carnaval in het verpleeghuis: In Vitalis Wissehaege gaat Mia Hulsman vooraan in de polonaise

Geplaatst op: 5 februari 2016
Laatst gewijzigd op: 18 juni 2020

Als het de bedoeling is dat wonen in het verpleeghuis zoveel mogelijk lijkt op hoe het daarvoor thuis was, hoort carnaval er ook bij voor wie dat wil vieren. In Vitalis Wissehaege weten ze daar wel weg mee. Prins carnaval van Eindhoven persoonlijk komt op bezoek om de bewoners in de feeststemming te brengen.

Mia Huisman, bewoonster van Vitalis Wissehaege in Eindhoven, heeft inmiddels heel wat problemen met haar gezondheid gehad, maar carnaval opgeven, dat nooit. ‘Natuurlijk vind ik het niet fijn dat ik nu in een rolstoel zit’, zegt ze, ‘maar dat betekent wel dat ik geduwd moet worden en dus helemaal vooraan zit in de polonaise.’ Carnaval vieren zit haar nu eenmaal in het bloed. Toen ze jonger was, feestte ze vijf dagen achter elkaar. Ze is ook nog dansmarieke geweest. En in het verpleeghuis was ze zelfs een keer prinses carnaval. Willy de Wèrmste was toen haar erenaam, verwijzend naar het feit dat ze het altijd warm heeft. Om die naam eer aan te doen deelde ze ijsjes uit. ‘Zo’n prins of prinses is echt een bijzondere positie’, zegt activiteitenbegeleidster Marjan Jonkers, ‘het geeft aanzien. Mia zei meteen ja.’

Marjan Jonkers en Mia Hulsman vieren carnaval bij Vitalis

Maar lang mocht het feest voor haar niet duren, want al na één dag prinses te zijn geweest, belandde ze in het ziekenhuis voor een meervoudige bypass. Vandaar nu die rolstoel, want voor die ingreep werden vaten uit haar benen gehaald en de wondgenezing is een moeizaam proces op haar leeftijd. ‘En toch blijf ik gewoon meedoen’, zegt ze. ‘Hoe ik deze keer verkleed zal gaan weet ik nog niet. Vroeger ging ik wel als cowboy of indiaan. Vijf dagen achter elkaar dweilen, kroeg in kroeg uit.’

De Kletsmeiers komen

Carnaval vieren is een vanzelfsprekendheid voor Vitalis, het hoort bij de Brabantse wortels. In het verleden had Wissehaege zelfs nog zijn eigen raad van elf, al net zo’n carnavalstraditie als de uitverkiezing van de prins of prinses. ‘Maar dat was niet meer vol te houden’ zegt Jonkers. ‘We hadden in het verleden onze eigen carnavalsvereniging, de Genneper Narren. Maar nu nog alleen mensen met een hogere zorgzwaarte voor verpleeghuiszorg in aanmerking komen, wordt het steeds moeilijker om elf mensen bij elkaar te vinden. En een raad van vijf of zes klinkt niet, dus dat concept hebben we losgelaten. Carnaval is nu eenmaal onlosmakelijk verbonden met het getal elf.’

Bewoners van Vitalis Wissehaege in Eindhoven vieren carnaval

Maar carnaval blijft in Vitalis Wissehaege. Dit jaar komen op carnavalszaterdag ’s middags de Kletsmeiers, de grote carnavalsvereniging in Eindhoven. Jonkers: ‘Ze brengen de blaaskapel mee en natuurlijk ook de dansmariekes. Ze komen met behoorlijk wat mensen, dus reken maar dat dan de sfeer er snel in zit. Zeker als de polonaise begint.’

Blijven meedoen

Sinds vorig jaar wordt ook een carnavalslunch georganiseerd waarvoor mensen zich kunnen inschrijven. ‘Via een van onze medewerkers, iemand die hier al veertig jaar werkt en zelf ook een echte carnavalsvierder is, hebben we kunnen regelen dat voor deze gelegenheid de stadsprins meekomt. Die brengt zijn eigen muziek mee, dus dat wordt een hoop herrie en zo hoort het ook. Voor die lunch, die we serveren aan lange en mooi versierde tafels, schrijven zich ook mensen in voor wie een hele carnavalsmiddag te druk is. We maken er een echte Brabantse maaltijd van voor ze.’

Vitalis Wissehaege beschikt over een eigen Facebook pagina, familienet, waarop familieleden op de hoogte worden gehouden van de activiteiten in huis en worden uitgenodigd om deel te nemen. Ook medewerkers en vrijwilligers zijn welkom. ‘Natuurlijk doen niet alle bewoners mee met de festiviteiten’, zegt Jonkers, ‘maar gelukkig wel heel veel. Kunnen blijven meedoen is heel belangrijk als je hier woont. Niet voor niets zijn onze speerpunten: zelf doen, mee doen en samen doen.’

Bewoner van Vitalis Wissehaege viert carnaval

Naar de optocht

Mia is er helemaal klaar voor. ‘We zouden het ook nog een keer in de zomer moeten doen’, zegt ze, ‘dan kan iedereen in bikini. En ik wil graag naar de optocht gaan kijken.’ Over dat zomercarnaval blijft Jonkers maar even op de vlakte en over de optocht zegt ze: ‘Er zullen beslist bewoners zijn die dat niet aankunnen, maar we willen wel steeds meer mogelijk maken. In dit kader hebben we zojuist een project afgerond waarin we mensen hebben gevraagd wat hun wensen en verlangens zijn en hoe we daarop kunnen inspelen. Het is aan ons als activiteitenbegeleiders om hieraan dan invulling te geven. Dus naar de optocht? Als mensen ertoe in staat zijn, waarom niet? We krijgen binnen de organisatie steeds mee ruimte om dergelijke dingen op te pakken.’

Interview door Frank van Wijck

Meer weten