72 uur verpleeghuisopname leerzame ervaring voor Vilans-bestuurder Henk Nies

Henk Nies, Vilans-bestuurder en bijzonder hoogleraar Organisatie en Beleid van Zorg aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, liet zich 72 uur opnemen in een verpleeghuis. Dit leverde verrassende inzichten op in hoe kwaliteit in de zorg ervaren wordt door een cliënt. De Correspondent legde de ervaringen van Nies vast.

Henk Nies is er duidelijk over in het interview: hij kijkt door die 72 uur in een verpleeghuis met andere ogen naar zijn vakgebied. ‘Afhankelijk worden is gewoon niet leuk, hoe goed de kwaliteit van de zorg ook is. Een persoonlijke aanpak kan dan het verschil maken: er stond een bos bloemen in mijn kamer toen ik aankwam. Dat maakte dat ik me een beetje thuis voelde.’

Structuur helpt

‘Mensen die hulpbehoevend zijn tonen zich flexibel. Bij ziek zijn hoort een proces van je onafhankelijkheid loslaten,’ zegt Nies die merkte dat hij niet per se ‘koning’ wilde zijn als klant maar vooral samen met een kundige professional keuzes wilde kunnen maken. En hoewel vaak de gedachte heerst dat mensen zelf hun eigen ritme willen bepalen in een verpleeghuis is Henk Nies door deze ervaring ook gaan zien dat het ritme mensen kan helpen: ‘Als je hulpbehoevend bent verlies je grip. Dan is het fijn om juist een duidelijk dagritme te hebben.’ Hij vergelijkt dit met zijn leven nu, waar hij ook in zijn werk van afspraak naar afspraak gaat en zijn dagen ook een duidelijke structuur hebben, maar die hij niet helemaal zelf in de hand heeft.

Uiterlijke verzorging

Toen een verzorgende zijn haar iets anders had gekamd dan hij gewend is, merkte Henk Nies dat uiterlijke verschijning van belang is bij het behoud van de eigen identiteit. Uiterlijke verzorging hangt direct samen met iemands identiteit en waardigheid. Je ziet dat ook als een naast bijvoorbeeld vlekken in de kleren heeft of er onverzorgd uitziet. Het tast dan toch de waardigheid van die persoon aan.

Het gaat vaak goed in verpleeghuizen, constateert Henk Nies, die onrealistische verwachtingen als verklaring ziet voor een deel van de kritiek op de zorg. ‘Het is een illusie dat je een perfect leven kunt hebben als je hulpbehoevend bent geworden. Die onterechte verwachting wordt weleens geprojecteerd op de zorgverlener of -instelling. Niet de zorginstelling is dan imperfect, maar je leven.’

Bron: De Correspondent: ‘Een zorgprofessor liet zich 72 uur lang opnemen in een verpleeghuis. Dit is wat hij leerde’, Heiba Targhi Bakkali

Meer weten


Geplaatst op: 8 april 2016
Laatst gewijzigd op: 28 oktober 2019